Лапароскопска или класична операција: како хирургот го избира методот

Лапароскопијата е начин на изведување операција во стомакот без голем рез. Хирургот преку неколку мали резови воведува тенка камера и инструменти. Стомачната празнина пред тоа благо се надува со гас (јаглерод диоксид), за да се создаде простор за работа и подобра прегледност. Хирургот оперира гледајќи зголемена слика на екран.

Лапароскопската операција најчесто се изведува во општа анестезија. На крајот гасот се испушта, а малите резови се затвораат со шевови или лепливи лентички.

Кај класичната операција хирургот преку еден поголем рез директно пристапува до органот што го оперира. Должината и местото на резот зависат од видот на зафатот. Класичната операција и денес е стандарден метод за многу зафати и во некои ситуации е побезбедна или посоодветна од лапароскопската, на пример кога наодот е сложен или кога има многу срастувања од поранешни операции.

Некои зафати, на пример операцијата на ингвинална хернија, можат со класичен метод да се направат и во локална анестезија или аналгоседација.

Околни разлики, што не важат подеднакво за секој зафат:

• Резови: лапароскопијата има неколку мали резови, а класичната операција еден поголем.
• Болка и опоравување: по лапароскопија болката околу раните кај многу зафати е помала, а враќањето на полесни активности често е побрзо. Сепак, внатрешните ткива зараснуваат слично, па потешкиот напор и по лапароскопија се избегнува онолку колку што ќе одреди хирургот.
• По лапароскопија во првите денови можат да се јават надуеност и болка во рамото, поради гасот што се користи за време на зафатот.
• Анестезија: лапароскопијата најчесто се прави во општа анестезија, а некои класични зафати и во други видови анестезија.

Двата методи имаат свои ризици, а хирургот ги објаснува на прегледот.

Лапароскопијата не е секогаш можна или не е секогаш најдобриот избор. Хирургот почесто се одлучува за класична операција кога:

• постојат бројни срастувања од поранешни операции во стомакот,
• наодот е сложен или обемен, на пример кај голема хернија или проширено воспаление,
• некои состојби на срцето или белите дробови ја отежнуваат работата со гас во стомакот,
• е потребен класичен метод поради видот на зафатот или анестезијата.

За време на лапароскопската операција хирургот понекогаш проценува дека е побезбедно операцијата да ја продолжи класично. Тој премин не е грешка, туку одлука во интерес на пациентот, и за таа можност хирургот разговара со вас пред операцијата.

Во ценовникот за општа хирургија на Болница Маја за повеќе зафати постои и класична и лапароскопска ставка:

• отстранување на слепото црево (апендектомија),
• операција на жолчното ќесе,
• операција на хијатална (дијафрагмална) хернија,
• операција на ингвинална и вентрална хернија,
• сегментни ресекции на дебелото црево (колонот),
• операција на пролапс на ректумот и лапароскопска ректопексија,
• ослободување на срастувања на цревата (адхезиолиза),
• операција на надбубрежната жлезда.

Цените на двата методи се наоѓаат во ценовникот за општа хирургија. Кој метод е соодветен во вашиот случај, одлучува хирургот.

Хирургот го избира методот по прегледот и увидот во наодите, земајќи ги предвид:

• видот на болеста и наодот од снимањето,
• поранешните операции во стомакот,
• општото здравје, болестите на срцето и белите дробови и лековите што ги земате,
• телесната градба,
• дали зафатот е планиран или итен.

На прегледот слободно прашајте зошто ви се предлага одреден метод, какво е опоравувањето по него и што се случува ако за време на операцијата биде потребна промена на методот.