Операција на препонска (ингвинална) кила во Ниш

Препонската (ингвинална) кила настанува кога дел од содржината на стомачната празнина, најчесто масно ткиво или дел од цревото, ќе помине низ ослабено место на стомачниот ѕид во препоната. Однадвор најчесто се гледа како мека испакнатина. Таа обично се зголемува при стоење, кашлање или напрегање, а се намалува во лежечка положба. Почеста е кај мажите, но се јавува и кај жените.

Кај возрасните килата не исчезнува сама од себе. Појасот за кила може да ги ублажи тегобите, но не го затвора отворот во ѕидот. При операцијата хирургот ја враќа содржината на килата во стомачната празнина и го зајакнува ослабениот дел од ѕидот. За тоа најчесто се користи мрежичка, медицинско средство што останува во телото и со текот на времето враснува во околното ткиво. Стручниот назив на зафатот е херниопластика.

Текстот на оваа страница се однесува на возрасни пациенти.

Одлуката за операција ја донесува хирургот по прегледот. Дијагнозата најчесто се поставува со самиот преглед, а понекогаш лекарот бара и ултразвук.

Операција најчесто се препорачува кога килата предизвикува тегоби, кога со текот на времето се зголемува или кога ги отежнува работата и секојдневните активности. Кај мажи со мала кила без тегоби лекарот понекогаш предлага следење и повторен преглед. Кај жените операцијата најчесто се советува порано, бидејќи кај нив препонската кила потешко се разликува од феморалната (бедрена) кила, која почесто се заглавува.

Итен преглед е потребен ако килата стане тврда, болна или чувствителна на допир и не може да се врати, ако кожата над неа поцрвени или потемни, или ако покрај килата се јават нагла силна болка во стомакот, гадење, повраќање, надуеност или неможност за испуштање гасови и столица. Тоа можат да бидат знаци на заглавена кила. Тогаш не треба да се чека закажаниот преглед, туку да се повика Итна помош на бројот 194 или да се отиде во најблискиот ургентен центар.

Во ценовникот на Болница Маја постојат ставки за операција на препонска кила во локална и во општа анестезија, за лапароскопска операција од едната или од двете страни, за операција на сложена кила и за повторна операција. Во хирургијата се користат две основни методи, отворена и лапароскопска.

Отворена (класична) операција: хирургот прави рез долг неколку сантиметри во препоната, ја враќа содржината на килата и поставува мрежичка. Најчесто се изведува во локална или општа анестезија, а понекогаш во спинална.

Лапароскопска операција: хирургот низ неколку мали отвори на стомакот, со помош на камера, поставува мрежичка од внатрешната страна на стомачниот ѕид. Најчесто се изведува во општа анестезија. Оваа метода често се разгледува кај обострана кила, кај кила што се вратила по отворена операција и кај жените.

Сложената (ингвиноскротална) кила кај мажите се спушта до скротумот и најчесто бара пообемна операција. Ако килата се врати по претходна операција, хирургот најчесто предлага повторна операција (реоперација). Понекогаш тогаш е потребно да се отстрани старата мрежичка и повторно да се зајакне ѕидот.

Која метода е посоодветна зависи од големината и видот на килата, од тоа дали килата е од едната или од двете страни, од претходните операции, општото здравје и проценката на хирургот и анестезиологот.

Пред операцијата хирургот ги прегледува наодите и со пациентот се договара за видот на анестезијата. Кај општа или спинална анестезија и кај аналгоседација пациентот го прегледува и анестезиолог. Пациентот добива упатство кога да дојде и од кога не смее да јаде ниту да пие.

На денот на операцијата пациентот доаѓа на прием во договореното време. Хирургот уште еднаш го објаснува зафатот и можните ризици, а пациентот потпишува согласност за операцијата. Пред влегувањето во салата најчесто се обележува страната на која е килата. По операцијата пациентот е под надзор на медицинскиот персонал додека анестезијата не престане да делува и додека не може сам да стане, да оди и да мокри.

Пред отпуштањето пациентот добива отпусна листа со упатства за нега на раната, терапија против болки и контрола. Кога пациентот ќе си оди дома, одредува хирургот. По анестезијата пациентот не вози сам, па треба да се договори придружник, а по општа анестезија и некој да биде покрај него во првите 24 часа.

Како и секоја операција, и оваа носи одредени ризици. Најчести се модринка, оток или собирање течност во пределот на раната, а кај мажите и на скротумот, кои главно се повлекуваат сами за неколку недели. Поретко се јавуваат инфекција на раната, крварење или поголем болен подлив, отежнато мокрење по анестезијата, трпнење на кожата под резот и болка во препоната што трае подолго од три месеци.

Ретко може да дојде до повреда на нервите, крвните садови или семеносниот канал во препоната, болка или оток на тестисот, повреда на цревото или мочниот меур, пред сè при лапароскопска операција, како и до крвен згрутчок во вените на нозете, кој може да отпатува до белите дробови. Килата може повторно да се појави, но тоа не е често.

За ризиците што се однесуваат на личната здравствена состојба пациентот разговара со хирургот и анестезиологот пред операцијата.

Кога препонската кила повторно ќе се појави по претходна операција, станува збор за повторена кила (рецидив). Тогаш најчесто е потребна повторна операција (реоперација). Таа обично е посложена од првата, бидејќи хирургот работи во пределот на лузната и претходно поставената мрежичка. Понекогаш старата мрежичка се отстранува и ѕидот повторно се зајакнува со нова мрежичка.

Ценовникот на Болница Маја има две ставки за реоперација на препонска кила со отстранување на мрежичката и нова пластика: во локална анестезија со аналгоседација или спинална анестезија, и во општа анестезија. Дали е потребна повторна операција, со која метода и во која анестезија, одлучува хирургот по прегледот, а видот на анестезијата хирургот и анестезиологот. На прегледот донесете ја отпусната листа и наодите од претходната операција, ако ги имате.